|
|
|
|
|
چه قدر شبيه خودت مي شوي وقتي......... * نا مهرباني ها را با مهرباني پاسخ مي دهي . * به چهره هاي عبوس و اخمو لبخند هديه مي دهي . * فريادهاي حاکي از عصبانيت را با صداي بلند سکوت ، خاموش مي کني. * در تمام کارهايت فقط به خدا توکل مي کني . * بار همه زنديگيت را به خدا مي سپاري . * هر روز صبح تصميم مي گيري بهتر از ديروز زندگي کني . * به جاي ترسيدن از موانع ومشکلات ، با شور و شادي به راههايي فکر مي کني که تو را به موفقيت مي رسانند. * ايمان داري که خواستن ، توانستن است. * براي کمک به ديگران سر از پا نمي شناسي . * هميشه به خير و صلاح مردم کار مي کني . * اهداف بلند مدت و کوتاه مدت زنديگيت ، طعم معنوي دارند . |
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم فروردین 1385ساعت 10:49 توسط فرهاد
|
|
||
|
|
|
|
|
خدايا ! مرا وسيله اي براي صلح و آرامش قرار ده. بگذار هرجا تنفر است ، بذر عشق بكارم. هرجا آزردگي است ، ببخشايم . هرجا شك حاكم است ، ايمان و هرجا يأس است ، اميد . هرجا تاريكي است ، روشنايي و هرجا غم جاري است ، شادي نثاركنم. الهي ! توفيقم ده كه بيش از طلب همدردي ، همدردي كنم . بيش از آنكه مرا بفهمند ، ديگران را درك كنم . پيش از آنكه مرا دوست بدارند ، دوست بدارم ، زيرا در عطا كردن است كه مي ستانيم و در بخشيدن است كه بخشيده ميشويم و در مردن است كه ، حيات ابدي مي يابيم. |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه پانزدهم فروردین 1385ساعت 10:6 توسط فرهاد
|
|
||